با تو قراری دارم

در دنج ترین چین دامن ات

غروب می آیم تا تاریکی جیبم را پر کرده باشد از کیف سوخته و کاغذهای مچاله ی خودم

مسیرم خیابان خسته ای است که اسم تو را در مستطیل های ممتدش . . .

تقطیع می کند تا تقاطعی که در هر هجایش

                                            هر جایش

                                                        بلوط مرده ای جنین روشنی را شیر می دهد

صاحب این مصاحبه روزنامه ی پیری است با گوشهای سنگین و سطرهای سبک

که قرار است تو را در اولین صفحه ی فردایش تکثیر کند

با تو قراری دارم ...

 در بریدگی سبابه ات

 جای دندان روی تن ات

 دورتر از رفت و آمدهای عمومی بدن ات

قرار است بگویی از فاصله ی روزهایی که پر از کلاغ است

                       از دایره های در هم عمری که مساحت معینی ندارد

                       از کودکانی ، که سه عدد صحیح گمشده بودند و چارده ماهه ی بیماری

                       که تنها پیراهن بی رنگش به روی تو رفته بود

وقتی در تقاطی رها شد به امید پستان بلوطی

و تو در طول مستطیل ها دویدی با بغضی که رگ می زد در رانهایت

غروب می آیم تا در دنج ترین چین دامنت سکوت کنم ، بنویسم

حتی اگر مغز مدادم به ردیف جمله هایت قد ندهد وقتی که قد سیگارت را کوتاه می کنی و می گویی :

" چی بگم؟  آدم وقتی نداره باید هرچی براش موند رو بفروشه ، حتی تن اش رو ! "

کسی به کابوسی که شبها

      انگشت های استخوانی اش را دور گردنت ات حلقه می کند کاری ندارد

       به برگی که قواره ی توست و آهسته در گودالی از باد فرو می رود

       به فرشته های مندرسی که تنهایی ات را بین خودشان تقسیم می کنند

" روزها ، شبها ، یه مشت آدم به بدبختی های من می چسبن ، به هر حال میگذره ، زندگیه دیگه "

فردا

وقتی سگی پنجه هایش را در عفونت ظهر پنهان می کند

تو با لباس بلند و روسری کوتاهی کنار خیابان به فروش می روی

من خودم را به خواب کاغذهایم زده ام

و صاحب این مصاحبه

                             صفحه ی معیوبی است که تو را

                                                                       هرگز به یاد نمی آورد

                                                                                     

                                                                                                حمزه 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/ 42 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شاسوسای شاعر

با سلام حلول ماه مبارک رمضان رو بهتون تبریک میگم شاسوسای شاعر با یک شعر مدرن به روز شد موضوع وبلاگ من شعرهای خودم هست خوشحال میشم به شعر کده ی من هم سری بزنید

مشی

تلخ و کمی هم اعتراضی! راستی چرا شعرگونه های شما آقایون همیشه تلخ و اعتراضیه؟ شعرگونه های من بیشتر اجتماعی هستن![لبخند]

کتایون

سلام می خواستم یه شعر بخونم ازت و همه ی صفحه ی اصلی رو خوندم . طعم باروت در نامه هایم سرگردان است رو خیلی دوست دارم هنوز

رژانو

[لبخند][گل] شعر زیبایی بود

درویش احمد

مرديم از اين همه روشنفكري خفه شديم از اين همه واژه هاي تلخ مرگ را به جاي زندگي به يكديگر نشان مي دهيم در حاليكه حتي عرضه ي مردن رو هم نداريم. ديگران براي ما مسابقه مرگ ميگذارند و ما هروله كنان به سمت مرگي شوم و بدنام و ننگين رهسپاريم.

خاله ریزه(حامی)

سلام... 29 آذز قرار وبلاگی تو بازارچه خیریه پیام امید داریم دوست داریم که مثل هر سال ببینیمتون برای اطلاع بیشتر از زمان و مکان قرار سایت حامی رو بخونین به امید دیدار[گل]

نغمه زارعي

سلام برای چندمین بار امروز اومدم و شعرهای قشنگتونو خوندم واقعا زیبا مثل همیشه با دو شعر از خودم به روزم خوشحال میشم بیایید و مرا به نقد بنشینید

مریم صالحی

مثل همیشه زیبا بود