هذیان ، شهر ، انتهای دنیا

شانه به شانه ام نمی آید خیابان و خواب

دلم سر رفته از لبه های شاهرگم

هر چه می دوم به هوا

                       نمی رسم ، صدایم 

                                        نفس می زند پشت راهی که . . .

                                                                                     رفت

 

بیا ازیاد هم برویم شهر

تو به هر کجا و من به قرینه اش

حالا که این جدول وسیع با هیچ حرفی ملایمی پر نمی شود 

و ما هر چه از کنار هم می گذریم

به خیابان خنده رویی نمی رسیم

تا چاله های گونه اش را از سایه هامان لبریز کنیم

 

از من نپرس

 نپرس از من آیا در انتهای دنیا گرسنه ایی هست

که در ظروف زمان

 افعال منفی رایج را صرف نکند

 

نپرس آیا کوله ام را به زبان زمین کشیده ام

تا خاک

طعم دختران مرده ایی را به یاد بیاورد

که هر چه قبرستان بر اندامشان ریخته شد

باز هم انگشت های باریکشان پیدا بود

 

تنها بیا از یاد هم برویم

بی آنکه جوخه ی اعدامت را به رخم بکشی

که من دیگر نیمه های پر اسلحه ات  را هم دیده ام

                                                             و نترسیده ام

بیا جناب !

جناب شهر !

باید به بی سیم آخر بزنیم

حفره های دستبندت را از ساعدم بتکانی

کمربند کفشهایم را پس بدهی

 به لحظه ی تحویلم بیایی

اما تفتیش کوله ام را به راهبندان گرسنه ببخش

که در کشاله ی تاریخ منتظرند

 

شانه به شانه ام

                     نمی آید خیابان و خواب

هرچه می دوم

                    به هوا نمی رسم

چه کسی می داند که تا انتهای دنیا چند بدن فاصله مانده

حالا که صدای مرده ایی  لاله های گوشم را

                                   برای آرامگاه متروکه اش می چیند :

 

 

                                      " آنها حافظه ی معیوبی داشتند

                                         همه  را " تو " خطاب می کردند

                                         بی آنکه ببیند

                                         چشمهای کداممان از فرط درد بسته است "

 

 

 

/ 80 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
nima hosseininia

سلام اگر یادتان مانده باشم سری بزنید

تازه های ادبی

سلام [گل] [گل][گل] [گل][گل][گل] .•*..*•. .•*..*•. ◄███▓▒░░سال نو مبارک░░▒▓███► .•*..*•. .•*..*•. [گل][گل][گل] [گل][گل] [گل] ياعلي

الهام

سلام خوشحالم که وبلاگتون رو پیدا کردم حتما بازم بر می گردم

محمد فرخ طلب

تا بیایی دل من آب شده، دیر نکن بی خودی این ور و آن ور نرو و گیر نکن در مسیرت نکند عاشق هر کس بشوی خلق را با دو سه لبخند نمک گیر نکن . . . "بعد از یک سال غزلی از من متولد شد. دعوتید به خواندنش." محمد فرخ طلب [گل]

مینا ارشدی

سلام وقت بخیر فریادسکوت با یک خبر و چند شعر نیمه کاره به روز است و منتظر حضور صمیمانه ی شماست پیروز باشید